Współzarządzanie
Możesz zainicjować współzarządzanie np. terenem, z którego korzysta kilkoro interesariuszy. Bardzo motywującym przykładem wieloletniej pracy na rzecz konkretnego obszaru jest Otwarty Jazdów w Warszawie. Jest to inicjatywa, która rozpoczęła się od obrony osiedla drewnianych domków fińskich, a przez lata przekształciła się w wielopodmiotowe konsorcjum, które nie poprzestaje w staraniach nad rozwojem i wdrażaniem modelu współzarządzania terenem. Inicjatywa wyszła od mieszkańców i mieszkanek osiedla, którzy wsparcie znaleźli wśród aktywistów i aktywistek, grup nieformalnych, organizacji pozarządowych. Dzięki skorzystaniu z narzędzi partycypacyjnych udostępnianych przez Urząd Miasta – jak inicjatywa lokalna czy budżet obywatelski – udało się im nie tylko obronić osiedle, lecz także nie rezygnować z demokratycznej formuły pracy. Obecnie osiedle ma wielu równoprawnych gospodarzy: rodziny mieszkające w domkach, organizacje pozarządowe wynajmujące domki do prowadzenia swojej działalności, grupy nieformalne, filia domu kultury, formalny zarządca terenu, a także organy miejskie. Na stronie Otwartego Jazdowa znajdziesz szereg tekstów, rekomendacji i historię tego miejsca. Współzarządzanie może być dobrym narzędziem do stworzenia grupy lokalnych gospodarzy np. placów miejskich czy skwerów, w których otoczeniu znajdują się instytucje kultury.

> W 2025 roku Otwarty Jazdów ogłosił swoją niepodległość. Pomysł na „Wolny Jazdów” jest związany ze świętowaniem 80-rocznicy powstania osiedla domków fińskich oraz kampanią, która ma zwrócić uwagę urzędu miasta na problemy związane z komunikacją na tej linii. Osoby aktywistyczne i organizacje społeczne obawiają się, że przyszłość Jazdowa może zostać skomercjalizowana.
> Od co najmniej 10 lat toczy się także sprawa Osiedla Przyjaźń wybudowanego w latach 50. na warszawskich Bielanach. Drewniane domy, wiejska sielanka, ale także nieuregulowane kwestie prawne i własnościowe. Z jednej strony do osiedla trafia niewystarczająca ilość środków, żeby zadbać o zabudowę, z drugiej zaś jest tam także silna społeczność, która zawiązała się w Inicjatywę Osiedle Przyjaźń
> Dobrym przykładem koalicji na rzecz przyjaznej przestrzeni miejskiej, uwzględniającej także potrzeby poza-ludzkich istot, jest projekt Place Warszawy, gdzie znajdziesz odpowiednie rekomendacje, a także teksty przybliżające w jaki sposób można myśleć o zmieniającej się roli placów.
> W 1998 roku w Krakowie grupa osób twórczych zaczęła pracować w zaniedbanym budynku na krakowskim Podgórzu. Minęło kilka dekad w trakcie, których z pracowni i magazynów, miejsca bez specjalnej tożsamości powstała prawdziwa społeczność. Skład Solny to miejsce, w którym działa 26 osób twórczych, 5 organizacji pozarządowych, 9 zespołów muzycznych, 2 galerie sztuki, klub muzyczny, studio nagrań, pracownia lutnicza oraz stocznia (2025). Grupy, organizacje i osoby indywidualne wypracowują wspólnie model działania, a wiele z nich zaangażowanych jest w działania na rzecz środowiska (np. Siostry Rzeki).


Rada Programowa 
Jest to narzędzie, które pomaga nadać stałą formułę i pewny status współpracy merytorycznej, włączającej możliwie jak najwięcej podmiotów funkcjonujących na danym terenie. Decyzje merytoryczne wieloczłonowej formacji podejmuje wówczas rada, a nie jedna instytucja. Daje to szerszy wgląd w potrzeby lokalnej społeczności, więcej perspektyw i celów krzyżujących się na tym obszarze. Jednocześnie członkowie i członkinie rady stają się ambasador(k)ami tematów podejmowanych w ramach programu instytucji. Zakres działania rady może dotyczyć terenu, który jest współużytkowany przez wiele podmiotów, ale może też być inicjatywą jednej instytucji, która w prace koncepcyjne nad swoich programem chce włączyć osoby reprezentujące różne grupy ze swojego otoczenia oraz swoją publiczność.

> Dobrym przykładem jest Rada Programowa Parku Rzeźby na Bródnie, w której skład wchodzą osoby z instytucji sztuki (Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie), lokalnego organu władzy (Wydziału Kultury i Promocji Dzielnicy Targówek oraz radnych), okolicznych lokalnych instytucji (Ogród Jordanowski, Czytelnia Naukowa), przewodnicząca Dzielnicowej Komisji ds. Społecznych (pokazująca punkt widzenia lokalnych organizacji pozarządowych) oraz inicjator Parku – artysta Paweł Althamer. Wieloczłonowa Rada jest faktycznym gospodarzem Parku Rzeźby i podejmuje decyzje o realizowanych działaniach artystycznych. W składzie idealnej rady programowej obecni byliby też: lokalne działaczki i lokalni działacze oraz osoby reprezentujące pozaludzki świat przyrody.